Opis
Podłoże przygotowane specjalnie do założenia własnej domowej uprawy soplówki jeżowatej (Hericium erinaceus).
Zbiór wygląda tak: owocnik zostawia się do maksymalnego wyrośnięcia, potem wycina ostrym nożem. Cięcie prowadzi się możliwie blisko, tak aby na podłożu pozostała jak najmniejsza część wycinanego grzyba. To jedyna czynność, którą wykonuje się bezpośrednio na kostce.
Reszta pracy to pilnowanie warunków. Uprawa wymaga oświetlenia w zakresie od 8 do 12 godzin na dobę.
Uprawę prowadzi się na dwa lub trzy rzuty. W pierwszym plon wynosi zwykle od 150 do 350 g świeżych grzybów z 1 kg wilgotnego podłoża. Kolejny rzut stanowi od 25 do 30% pierwszego. Widełki plonu są szerokie i zależą od warunków — traktuj je jako zakres, nie jako gwarancję.
W skład zestawu wchodzi:
- zagrzybiona kostka (substrat)
- szczegółowa instrukcja uprawy
Gatunek uprawiany jest na szeroką skalę w Chinach i Japonii, a w stanie naturalnym występuje również w Polsce, na drewnie drzew liściastych. Tam, gdzie prowadzi się uprawy, bywa nazywany „małpią głową”, „lwią grzywą” lub „brodą starca” — wszystkie te nazwy odnoszą się do budowy owocnika.
W kuchni soplówka uchodzi za grzyb bardzo smaczny i delikatny. Usmażona na żywym ogniu ma smak przypominający jednocześnie bakłażana i homara. Owocniki spożywa się gotowane, duszone lub smażone.
Poza kuchnią gatunek ma w Azji długą historię zastosowań. W Państwowym Szpitalu w Szanghaju, gdzie leczy się wiele chorób z użyciem ziół i szeregu gatunków grzybów, pacjentom podaje się tabletki z suszonej i zmielonej na proszek soplówki.
Instrukcja uprawy
Dzień 0 – przygotowanie worka. Worka nie należy otwierać. Górną część owinąć wokół kostki, tak by wypuścić całe powietrze ze środka i nie zostawić wolnej przestrzeni nad substratem. Następnie nożykiem do tapet naciąć folię wzdłuż dłuższego boku, na odcinku min. 15 cm.
Dlaczego nie otwierać. Otwarcie pojemnika uprawowego pozbawia grzybnię wilgotnej atmosfery panującej pod folią. Podłoże może zaschnąć, a powstawanie i rozwój owocników – zostać całkowicie zahamowane.
Od nacięcia do pierwszych owocników – warunki. W początkowej fazie plonowania wilgotność powietrza powinna wynosić od 90 % do 95 %, a temperatura 12–15 °C (boczniak różowy 13–28 °C).
8 do 12 godzin na dobę – światło. Oświetlenie jest niezbędne i powinno być włączone od 8 do 12 godzin dziennie.
Około 2 tygodni – pierwszy rzut. Tyle zwykle trwa I zbiór. Owocniki zbiera się maksymalnie wyrośnięte, wycinając je ostrym nożem tak, aby na podłożu została jak najmniejsza część wycinanego owocnika.
24 godziny – moczenie. Po zakończeniu I zbioru substrat oczyścić z pozostałości po zerwanych trzonkach grzybów i innych nieczystości, a potem zanurzyć w wodzie na 24 godziny. To nawilża substrat i powoduje ponowne wiązanie grzybów.
Kilka dni – szok termiczny. Aby przerośnięte podłoże wydało owocniki po raz drugi, trzeba przeprowadzić tzw. szok: radykalnie obniżyć temperaturę o co najmniej 6 °C na kilka dni.
Plon. Uprawę prowadzi się na dwa lub trzy rzuty. W pierwszym rzucie plon wynosi zwykle 150–250 g świeżych grzybów z 1 kg wilgotnego podłoża. Kolejny rzut stanowi od 25 do 30 % pierwszego.
INSTRUKCJA UPRAWY – GOTOWE PODŁOŻE TROCINOWE PRZEROŚNIĘTE GRZYBNIĄ
Różnica czasu jest tu głównym argumentem: uprawa na drewnianych kłodach na zewnątrz potrafi zająć rok lub dłużej do pierwszego plonu, a substraty trocinowe mogą zacząć wydawać owocniki już po kilku tygodniach. Uprawa w pomieszczeniu na substracie trocinowym to dobra metoda dla grzybów kochających drewno – daje szybki plon i większą spójność. Podłoża na bazie trocin są podstawową metodą produkcji u małych i dużych komercyjnych hodowców grzybów smakowych i leczniczych, poza pieczarkami, które rosną na kompoście.
Aby w pełni cieszyć się własną domową uprawą należy spełnić kilka podstawowych warunków:
WILGOTNOŚĆ: Optymalna wartość różni się nieznacznie w zależności od gatunku, ale należy dążyć do 80 % – 90 %. Brak miernika nie jest problemem – chodzi o to, by środowisko było wilgotne i grzyby nie wysychały ani nie pękały. Odchylenie w drugą stronę też ma objaw: przy zbyt dużej wilgotności grzyby nasiąkają wodą i stają się podatne na zanieczyszczenie.
WYMIANA POWIETRZA: Bardzo krytyczny aspekt pomyślnego owocnikowania. Wymiana powietrza odprowadza CO2 wydalany przez grzyby i uzupełnia świeże powietrze (tlen) potrzebne do wzrostu. Uprawa w zamkniętej przestrzeni bez odpowiedniej wentylacji – na przykład w plastikowych pojemnikach – daje grzyby o długich, słabych nogach i małych kapeluszach. Delikatny przepływ powietrza dodatkowo zapobiega gromadzeniu się wilgoci na owocnikach.
TEMPERATURA: Temperatury uprawy poszczególnych gatunków podaje tabela poniżej. Zalecamy nie przekraczać maksymalnych wskazań; wartości niższe nie są problemem – skutkują tylko wolniejszym wzrostem.
ŚWIATŁO: Sama grzybnia nie potrzebuje światła, by rosnąć i przetrwać, ale światło jest konieczne do wydania zdrowych, niezdeformowanych owocników. Grzyby prowadzone w ciemności lub przy bardzo słabym oświetleniu mają zwykle blady kolor i skłonność do dziczenia. Wystarczy pojedyncza żarówka energooszczędna lub LED albo odrobina naturalnego światła przez kilka godzin dziennie.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.