Opis
Zanim zamówisz grzybnię, przygotuj drewno — od jego jakości zależy, czy uprawa się uda. Eryngii prowadzi się na pniach drzew liściastych i to one wyznaczają terminarz całego przedsięwzięcia.
Wymagania wobec pnia:
- drewno świeżo ścięte, zdrowe;
- składowane nie dłużej niż 3 miesiące;
- średnica od 8 do 25 cm;
- długość 1–1,5 m.
Sama grzybnia ma formę ziarnistą: strzępki rozrastają się na ziarnie zbóż, dzięki czemu materiał nadaje się do zakładania własnej, amatorskiej uprawy. Znajduje się w specjalnym opakowaniu z mikrofiltrem, które chroni ją przed zakażeniem i jednocześnie pozwala na wymianę gazową.
Do każdej sprzedawanej grzybni dołączamy instrukcję uprawy. Szerzej o pracy z grzybnią ziarnistą piszemy TUTAJ.
Boczniak mikołajkowy (Pleurotus eryngii) bywa nazywany „królewskim” — ze względu na smaczne, okazałe owocniki, które wyglądem przypominają borowika szlachetnego. Naturalnie występuje we wschodniej Europie, północnej Afryce i centralnej Azji, gdzie owocniki wyrastają na ziemi lub na korzeniach drzew liściastych.
Kapelusze są jasnobrązowe. Trzon, osadzony centralnie w stosunku do kapelusza, ma białą barwę i jest jadalny.
W odróżnieniu od pozostałych boczniaków ten gatunek zjada się w całości. Smak jest lekko ostry, pieprzowy i aromatyczny. Owocniki dostępne są także w sklepach ze zdrową żywnością — zawierają wapń, żelazo, magnez, fosfor, potas, selen, sód i cynk, a także ergotioneinę, czyli przeciwutleniacz.
Instrukcja uprawy
Instrukcja uprawy – grzybnia ziarnista
Cała procedura sprowadza się do pilnowania jednej granicy: co i kiedy ma prawo dotknąć podłoża. Poniżej kolejne etapy uszeregowane według tego, jak duże jest na nich ryzyko zakażenia.
Wymagany sprzęt:
- trociny drzew liściastych
- grzybnia ziarnista
- specjalne worki do uprawy grzybów (worki do kupienia na mykogo.pl)
- szybkowar
- wiadro lub pojemnik do mieszania trocin
Przygotowanie podłoża:
Etap o najniższym ryzyku — o czystość składników nie trzeba jeszcze zabiegać, bo wszystko, co w nich żyje, ginie później w szybkowarze.
Podstawą są trociny z drzew liściastych. Same trociny to za mało: trzeba je wzbogacić w łatwo dostępne białko i węglowodany, czyli otręby pszenne albo śrutę z ziarna zbóż. Dodatki nie powinny stanowić więcej niż 10–20% podłoża. Przed odkażaniem podłoże wymaga nawilżenia wodą do wilgotności 60% — na każdy 1 kg trocin użyj 1,5–1,7 litra wody. Wymieszaj trociny z wodą i przełóż do worków przeznaczonych do uprawy grzybów: są odporne na wysoką temperaturę i mają filtr, który pozwala podłożu na wymianę gazową.
Worki wstaw do szybkowaru. Przydają się dwa talerze — jeden na spód, żeby worki nie leżały bezpośrednio na dnie, drugi na górę jako obciążenie, żeby worek nie zablokował zaworu bezpieczeństwa.
Sterylizuj ciśnieniowo przez trzy godziny pod ciśnieniem 15 psi. Potem wyłącz podgrzewanie i zostaw wysterylizowane podłoże w szybkowarze do ostygnięcia na co najmniej 8 godzin.
Szczepienie podłoża grzybnią:
Moment najbardziej krytyczny w całym procesie: worek jest otwarty, podłoże jałowe, a każdy zarodnik z powietrza ma w nim wolne miejsce. Dlatego szczepienie wymaga sterylnych warunków. Zanim zaczniesz, przetrzyj wszystkie powierzchnie robocze alkoholem 70%.
Sprawdź też, czy podłoże wystarczająco ostygło — wysoka temperatura zabija grzybnię.
Pracuj szybko, ale delikatnie. Założ świeżo wyprane ubranie. Dobrze umyj ręce i użyj środka dezynfekującego (dobrze sprawdza się alkohol 70%). Nie wywołuj ruchów powietrza. Grzybnię i worki z substratem trzymaj otwarte tak krótko, jak to możliwe.
Otwórz worek od góry i wsyp rozdrobnioną grzybnię. Standardowa dawka to 5–10% wagi substratu — przy substracie o wadze 2,5 kg wychodzi zwykle 125 do 250 g grzybni na ziarnie.
Górę worka najlepiej zamknąć zgrzewarką impulsową. Niektóre domowe pakowaczki próżniowe mają wbudowaną zgrzewarkę, którą można wykorzystać. Wariant zastępczy: skręć samą górę worka, złóż ją raz (lepiej uszczelnia) i spnij opaską samozaciskową.
Dopiero po zamknięciu worka rozprowadź grzybnię w podłożu tak równomiernie, jak to możliwe. To jeden z powodów, dla których w worku warto zostawić dużo pustej przestrzeni. Od tego momentu worek można zwijać i masować, żeby mieszać dalej. Gdy grzybnia jest dobrze rozprowadzona, „ubij” podłoże na blacie stołu z powrotem w solidny blok.
Inkubacja
Ryzyko wraca do niskiego poziomu — worek jest zamknięty, powietrze wymienia się przez filtr. Krok prosty. Ustaw bloki w czystym pomieszczeniu albo w pojemniku z pokrywką lub pudełku do przechowywania i inkubuj w temperaturze około 18 do 25°C, aż grzybnia równomiernie rozejdzie się po całym podłożu.
Czas inkubacji zależy od gatunku, jakości grzybni, temperatury i innych czynników. Może to zająć od 2 do 16 tygodni.
Substrat w pełni skolonizowany przez grzybnię jest gotowy do wydania owocników. Wymagania na tym etapie różnią się między gatunkami — szczegóły znajdziesz na mykogo.pl.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.