Opis
Smardz nie owocuje na komendę. Pierwsze owocniki mogą pojawić się już następnej wiosny, ale równie dobrze przyjdą po 2–3 latach — i nie zawsze tam, gdzie wkopano grzybnię. Zdarza się, że wyrastają kilka metrów od stanowiska uprawowego, w miejscu, którego nikt nie planował. To normalny przebieg uprawy tego gatunku i warto przyjąć go z góry.
Grzybnia ma formę ziarna przerośniętego grzybnią smardza. Opakowanie zawiera 1 L materiału.
Stanowisko
Wybierz miejsce cieniste, najlepiej na warstwie piasku lub piasku gliniastego. Gleba nie powinna być zbyt żyzna. Dobrze, jeśli w pobliżu spalano wcześniej coroczne odpady ogrodowe — suche gałęzie drzew.
Podłoże i aplikacja
Mieszankę przygotowujesz samodzielnie z:
- 8 części torfu,
- 2 części trocin,
- 5 części popiołu ze spalonego drewna,
- 1 części gipsu.
Całość nawilż do ok. 70% wilgotności, następnie wmieszaj grzybnię. Gotową mieszaninę wkop w przygotowany wcześniej dołek lub wykop. Miejsce przykryj cienką warstwą ściółki z kory sosnowej albo świerkowej. Dalej nie robisz już nic — stanowisko pozostawia się bez pielęgnacji, zdając się na naturę.
Opakowanie i przechowywanie
Grzybnia jest zapakowana w specjalne opakowanie z mikrofiltrem, które zabezpiecza ją przed zakażeniem i jednocześnie umożliwia wymianę gazową. Do momentu planowanego użycia przechowuj ją w lodówce. Do każdej sprzedawanej grzybni dołączamy instrukcję uprawy.
Gatunek
Poszukiwany grzyb wiosenny. Rośnie od drugiej połowy marca do początku maja.
Kapelusz ma postać owalnej, wewnątrz pustej główki: 3–7 cm wysokości i 3–6 cm szerokości. Główka jest nieregularnie żeberkowana, a żeberka tworzą na jej powierzchni jasnobrązowe miseczki. Trzon 3–9 cm długi i 2–3,5 cm gruby, wewnątrz pusty, u dołu zgrubiały, biały lub żółtawy. Miąższ cienki, kruchy, biały albo żółtoochrowy.
Smardza nie da się pomylić z żadnym grzybem trującym — jedynie z innymi gatunkami smardzów, a te wszystkie są jadalne. W kuchni sprawdza się w zupach oraz faszerowany mielonym mięsem i zapiekany.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.