Opis
Zmienna barwa kapelusza dała temu grzybowi nazwę i jest jego najłatwiejszą cechą rozpoznawczą. Po deszczu kapelusz jest żółtobrązowy, wyraźnie ciemniejszy przy brzegu. Gdy podsycha, jaśnieje od środka, a obrzeże jeszcze długo pozostaje ciemne. To ta sama cecha, którą zobaczysz na własnej uprawie.
W ofercie: grzybnia łuszczaka zmiennego (Kuehneromyces mutabilis) rozrośnięta na ziarnie zbóż, w opakowaniu 1L. Ziarno pełni funkcję nośnika — strzępki przenoszą się na nim i rozrastają, co robi z niego materiał wyjściowy pod amatorską uprawę. Worek ma mikrofiltr: powietrze przechodzi, zarodniki obcych organizmów nie. Instrukcja uprawy dołączana jest do każdej sprzedawanej grzybni.
Czego się spodziewać po owocnikach:
- kapelusz 3–8 cm, u młodych owocników półkulisty, u starszych prosty z garbkiem na środku
- trzon cienki, rurkowaty, osadzony centralnie, z pierścieniem; poniżej pierścienia pojawiają się łuski
- wzrost zawsze gromadny, na pniakach i obumarłych pniach
Gatunek pospolity w całej strefie klimatu umiarkowanego, w tym w Polsce. Owocuje od kwietnia nawet do grudnia, najobficiej jesienią — okno jest więc długie, ale szczyt przypada na jedną porę roku.
W kuchni zbiera się wyłącznie kapelusze; trzonki są zbyt łykowate, żeby je wykorzystać. Wielu grzybiarzy i smakoszy stawia łuszczaka wśród najsmaczniejszych gatunków — trafia do zup, sosów i dań mięsnych. Bywa nazywany łuskwiakiem zmiennym albo opieńką zmienną, warto o tym pamiętać przy szukaniu przepisów.
Instrukcja uprawy
Instrukcja uprawy – grzybnia ziarnista
Wymagany sprzęt:
- trociny drzew liściastych
- grzybnia ziarnista
- specjalne worki do uprawy grzybów (dostępne na mykogo.pl)
- szybkowar
- wiadro lub pojemnik do mieszania trocin
Przygotowanie podłoża:
Podstawą jest trocina z drzew liściastych. Sama trocina nie wystarczy — dosypuje się źródło łatwo dostępnego białka i węglowodanów: otręby pszenne albo śrutę z ziarna zbóż. Udział dodatków utrzymuj w granicach 10-20% podłoża. Przed odkażaniem trociny trzeba nawilżyć wodą do wilgotności 60% — na 1 kg trocin przypada 1,5-1,7 litra wody. Wymieszaj trociny z wodą, a następnie przełóż je do worków przeznaczonych do uprawy grzybów; są odporne na wysoką temperaturę i mają filtr zapewniający wymianę gazową podłoża.
Worki wstaw do szybkowaru. Przydają się dwa talerze: dolny oddziela worek od dna naczynia, górny obciąża zawartość, żeby worek nie zablokował zaworu bezpieczeństwa.
Sterylizacja ciśnieniowa: trzy godziny pod ciśnieniem 15 psi. Po tym czasie wyłącz podgrzewanie i zostaw wysterylizowane podłoże do wystudzenia w szybkowarze — minimum 8 godzin.
Szczepienie podłoża grzybnią:
Etap najbardziej wrażliwy na zakażenie, bo wymaga warunków sterylnych. Wszystkie powierzchnie robocze przetrzyj wcześniej alkoholem 70%.
Sprawdź, czy podłoże faktycznie ostygło. Zbyt wysoka temperatura zabija grzybnię.
Pracuj szybko, ale bez gwałtownych ruchów. Ubranie świeżo wyprane, ręce umyte i zdezynfekowane (dobrze działa alkohol 70%). Nie wywołuj zakłóceń powietrza w pomieszczeniu. Grzybnia i otwarte worki z substratem powinny mieć kontakt z powietrzem zewnętrznym tak krótko, jak to możliwe.
Otwórz worek z substratem od góry i wsyp rozdrobnioną grzybnię. Standardowa dawka to 5% do 10% wagi substratu — przy substracie o wadze 2,5 kg wychodzi zwykle od 125 do 250 g grzybni na ziarnie.
Górę worka najlepiej domknąć zgrzewarką impulsową; część domowych zgrzewarek próżniowych ma taką funkcję wbudowaną. Wariant zapasowy: skręć samą górę worka, złóż ją raz dla lepszego uszczelnienia i zaciśnij opaską samozaciskową.
Po zamknięciu rozprowadź grzybnię w podłożu jak najbardziej równomiernie. Właśnie dlatego w worku warto zostawić dużo wolnej przestrzeni. Zamknięty worek można zwijać i masować, żeby mieszać dalej. Na koniec, gdy grzybnia jest dobrze wymieszana, „ubij” podłoże o blat stołu z powrotem w zwarty blok.
Inkubacja
Zaszczepione bloki idą do inkubacji — to najprostszy etap. Ustaw je w czystym pomieszczeniu albo w pojemniku z pokrywką lub pudełku do przechowywania i trzymaj w temperaturze około 18 do 25°C, aż grzybnia rozejdzie się równomiernie po całym podłożu.
Czas kolonizacji zależy od gatunku, jakości grzybni, temperatury i innych warunków. W praktyce mieści się w przedziale od 2 do 16 tygodni.
Substrat w pełni skolonizowany przez grzybnię jest gotowy do wydania owocników. Wymagania na tym etapie różnią się między gatunkami — szczegóły znajdziesz na mykogo.pl.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.