Opis
To nie jest grzyb kuchenny. Owocniki wrośniaka różnobarwnego (Trametes versicolor) mają od 2 do 5 mm grubości i szerokość 3–8 cm — trafiają więc nie do garnka, a do wody, alkoholu albo zalewy.
Zbiór można wykorzystać na kilka sposobów:
- napar do herbaty,
- nalewka,
- napój,
- aromatyzowany ocet — owocniki umieszczone w zalewie.
Zestaw zawiera:
- podłoże zaszczepione grzybnią Wrośniaka różnobarwnego
- instrukcję uprawy
Rozpoznanie jest proste. Młode owocniki bywają jasnobrązowe, starsze przechodzą w brąz, beż, aż do czerni z niebieskim zabarwieniem. Brzegi cienkie, ostre, delikatnie pofałdowane. Miąższ biały i elastyczny. Sąsiednie owocniki zachodzą na siebie dachówkowato i rosną w większych skupiskach — stąd potoczna nazwa „indyczy ogon”, która dobrze opisuje ich wygląd.
Gatunek nadrewnowy z rodziny Polyporaceae (Żagwiowate), w Polsce pospolity poza partiami gór. W naturze porasta martwe lub obumierające drzewa: stare pnie i rozkładające się pniaki w lasach, parkach, także w ogrodach. Istotna cecha z punktu widzenia hodowcy — wrośniak rośnie przez cały rok.
Wrośniak różnobarwny od wieków bywa stosowany w medycynie chińskiej i z tego powodu jest znany na całym świecie.
Instrukcja uprawy
Worek z podłożem zaszczepionym grzybnią Wrośniaka różnobarwnego nacinamy od góry, aż do krawędzi kostki substratu. Pozostała część substratu zostaje w worku. Uprawę prowadzimy w temperaturze od 16°C do 22°C, przy wilgotności względnej od 80% do 90%.
Substrat trocinowy pod dachem to metoda dopasowana do grzybów żyjących na drewnie. Kłoda ustawiona na zewnątrz potrafi kazać czekać na plon rok lub dłużej, a wyniki są nierówne. Kostka trocinowa zaczyna wydawać owocniki już po kilku tygodniach i zachowuje się bardziej przewidywalnie. Z tego powodu podłoża na bazie trocin są podstawową metodą produkcji u małych i dużych hodowców komercyjnych, którzy zajmują się gatunkami smakowymi i leczniczymi — poza pieczarkami, rosnącymi na kompoście.
O wyniku uprawy decydują cztery parametry. Poniżej każdy z nich wraz z tym, co się dzieje, gdy warunki wyjdą poza zakres.
WILGOTNOŚĆ: Docelowo od 80% do 90%; optimum różni się nieznacznie w zależności od gatunku. Zbyt suche powietrze oznacza wysychanie i pękanie owocników. Nadmiar wilgoci działa odwrotnie — grzyby nasiąkają wodą i stają się podatne na zanieczyszczenie. Brak higrometru nie przekreśla uprawy: wystarczy pamiętać, że środowisko ma być wilgotne.
WYMIANA POWIETRZA: Najbardziej krytyczny punkt całego owocnikowania. Wymiana powietrza odprowadza CO2 wydalany przez grzyby i uzupełnia świeże powietrze (tlen) potrzebne do wzrostu. Zamknięta przestrzeń bez wentylacji, na przykład plastikowy pojemnik, daje owocniki z długimi, słabymi trzonami i małymi kapeluszami. Delikatny przepływ powietrza zapobiega też gromadzeniu się wilgoci na grzybach.
TEMPERATURA: Zakresy dla poszczególnych gatunków zebrano w tabeli poniżej. Maksymalnych wskazań nie przekraczamy. Temperatura niższa od zalecanej nie jest błędem — powoduje jedynie wolniejszy wzrost.
ŚWIATŁO: Sama grzybnia rośnie i przeżywa bez światła, ale do wydania zdrowych, niezdeformowanych owocników światło jest potrzebne. Grzyby prowadzone w ciemności lub przy bardzo słabym oświetleniu są blade i wykazują skłonność do dziczenia. Wystarczy jedna żarówka energooszczędna albo LED, ewentualnie odrobina naturalnego światła przez kilka godzin dziennie.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.