Opis
Zimówka aksamitnotrzonowa owocuje wtedy, gdy po innych grzybach nie ma już śladu — od października do grudnia, a przy łagodnej zimie nawet do marca. Dlatego mówi się o niej grzyb zimowy. Owocniki wychodzą kępkami, najchętniej w czasie odwilży.
Grzybnia dostarczana jest na drewnianych kołkach przerośniętych mycelium. W opakowaniu 20 sztuk.
Ciepła ten gatunek nie potrzebuje — wręcz odwrotnie. Uprawa w pomieszczeniu zamkniętym jest możliwa, ale trzeba tam utrzymać temperaturę poniżej 15ºC. Światło nie jest konieczne, grzybnia i owocniki rozwijają się bez dostępu do niego.
- Podłoże: ścięte, zdrowe pnie drzew liściastych — jesion, topola, wierzba, olsza, brzoza i inne.
- Temperatura w uprawie pod dachem: poniżej 15ºC.
- Światło: zbędne.
- Termin owocowania: od października, przy łagodnej zimie do marca.
Montaż kołków: w pniu wiercimy otwory o średnicy dopasowanej do kołków i o 1 cm głębsze od ich długości, rozmieszczone co 15 cm. Na jeden pień wystarcza około 15–20 kołków — zawartość tego opakowania odpowiada więc jednemu pniowi.
Kapelusz osiąga 15–70 mm średnicy. Najpierw jest półkulisto-wypukły, później płaski i gładki, z prążkowanym brzegiem; przy wilgotnej pogodzie robi się śluzowaty. Trzon cylindryczny, centralny, długości 50–100 mm i grubości 3–12 mm, na szczycie żółtoczerwonawy albo miodowożółty. Miąższ biały do kremowego, smak łagodny, zapach grzybowy.
W naturze zimówka zasiedla drewno martwych i zamierających drzew liściastych. W Chinach i Japonii należy do najpopularniejszych grzybów jadalnych — japońska nazwa to Enokitake. W polskim nazewnictwie funkcjonuje również jako płomiennica zimowa. Bywa też wymieniana wśród gatunków, którym przypisuje się właściwości prozdrowotne.
Z owocników z uprawy na wolnym powietrzu do kuchni bierze się wyłącznie kapelusze. Dobrze wypadają w zupach, znoszą suszenie i mrożenie. Naszym zdaniem to gatunek, który u amatorów uprawy grzybów zasługuje na więcej uwagi niż dostaje.
Instrukcja uprawy
Instrukcja szczepienia drewna grzybnią na kołkach
Termin szczepienia: dowolny, przez cały rok. Pierwsza decyzja dotyczy więc nie kalendarza, a tego, czy szczepisz od razu, czy później. Szczepisz teraz — przechodzisz do przygotowania drewna. Szczepisz później — grzybnia musi stać w dodatniej temperaturze do momentu, aż skolonizuje drewno.
Raz zaszczepiona kłoda owocuje przez kilka sezonów, aż grzybnia wyczerpie składniki odżywcze z drewna. Długość tego okresu zależy od gatunku.
Zalecany sprzęt:
- kłoda drewna liściastego (długość 90 – 120 cm)
- piła do drewna
- wanna lub beczka do moczenia
- wiertarka i wiertło 9 mm
- grzybnia na kołkach (drewniane kołki, w pełni skolonizowane grzybnią)
- torba z juty, folia spożywcza, stretch
- wosk uszczelniający
- młotek
Przygotowanie:
Jakość drewna decyduje o powodzeniu uprawy. Świeżo ścięta kłoda nie idzie od razu do szczepienia — najpierw 2 – 3 tygodnie w suchym miejscu.
Potem moczenie: cała kłoda w wannie na 2-3 dni, następnie jeden dzień schnięcia na zewnątrz. Wybór materiału: kłody z korą, średnica 20-35 cm, długość 90-120 cm.
Przy kołkach też jest rozwidlenie. Szczepisz w najbliższych dniach — odstaw opakowanie na 2 lub 3 dni w temperaturze pokojowej (maksymalnie 28°C), żeby grzybnia się zregenerowała. Odkładasz termin — kołki trzymaj w lodówce w temp. 2 – 5°C.
Szczepienie drewna:
Zacznij od czół: odetnij po dwa centymetry z każdego końca kłody i wyrzuć te odcinki. Ogranicza to zanieczyszczenie i rozwój niepożądanych grzybów oraz pleśni.
Wierć równolegle wokół pniaka, na głębokość 4-5 cm. Tempo ma znaczenie: nie dociskaj wiertarki zbyt mocno i nie spiesz się, bo przegrzane drewno traci jakość. W wywiercone otwory wbij kołki z grzybnią. Dla lepszego efektu zaszczep również powierzchnie po wcześniej odciętych końcówkach.
Gdy cała kłoda jest zaszczepiona, zamknij otwory woskiem uszczelniającym. Najprościej: ciepły, płynny wosk nałożony pędzlem, a odcięte końcówki zanurzone.
Wzrost grzybni
Owinięcie pni jest obowiązkowe, wybór materiału już nie: wilgotne worki jutowe albo stretch (folia ma zapobiec zbyt szybkiemu wysychaniu drewna). Miejsce: zacienione — ogród lub dobrze wentylowana piwnica. Czas: około 10 tygodni.
Przez cały ten okres worki jutowe muszą pozostawać wilgotne. Sygnał zakończenia fazy przerostu: biały nalot grzybni w miejscach szczepień.
Pielęgnacja w ogrodzie
Kłodę w pełni skolonizowaną grzybnią ustawiasz na stałe. Masz ogród — wykop otwór o głębokości 15 cm i wstaw kłodę pionowo. Masz balkon — użyj doniczek wypełnionych piaskiem lub kamieniami.
W obu wariantach drewno i gleba wokół klocków wymagają okresowego podlewania. Owocniki pojawiają się w ciągu roku o różnych porach, zależnie od warunków atmosferycznych i gatunku grzyba.
Specjalne wskazówki dotyczące Lentinula edodes (Shiitake)
Ten gatunek nie potrzebuje kontaktu z glebą — kłody można też przymocować do ogrodzenia. Materiał: bale drewniane z korą o długości około 90 – 120 cm i średnicy około 15-20 cm.
Owocowanie wymaga tu pobudzenia drewna. Zanurz kłodę w zimnej wodzie na 24 h, tak aby była całkowicie zalana. Po namoczeniu uderzaj (rzucaj) kłodą o betonową powierzchnię. Pierwsze zalążki grzybów powinny pojawić się po około 14 dniach. Po zbiorach odstaw kłodę na 6 -10 tygodni — potem można powtórzyć całą procedurę z namaczaniem i rzucaniem.
Zimowanie
Ochrona przed mrozem sprowadza się do jednej czynności: na zimę zawiń kłody w worki jutowe.
Szkodniki
Ślimaki uwielbiają grzyby. Zamiast zwalczania stosuj barierę — zbuduj wokół kłody ogrodzenie przeciwślimakowe. Nie używaj przynęt na ślimaki ani innych chemicznych środków ochrony: trucizna może trafić do owocników grzybów.
Poniżej polecamy instruktażowy film:
https://www.youtube.com/watch?v=wQJTWpTKuQs
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.