Opis
Zestaw prowadzi dwie osobne uprawy równolegle — każda ma własne podłoże, własne tempo i własne wymagania. Nie łączy się ich ze sobą, stoją obok siebie.
Zawartość zestawu:
- podłoże zaszczepione grzybnią Boczniaka ostrygowatego (wielkość: ok. 60*30*30 cm, waga 13-15 kg)
- podłoże zaszczepione grzybnią Pieczarki białej wraz z okrywą torfową i miniszklarenką
- szczegółowe instrukcje na temat upraw
Balot boczniaka to bryła o wadze 13–15 kg. Trzeba jej z góry przypisać miejsce, bo nie jest to pojemnik, który wygodnie przenosi się z kąta w kąt. Miniszklarenka pieczarki ma 3 l objętości i tu problemu z rozstawieniem nie ma — pojemnik zmieści się na parapecie czy półce.
Boczniak (Pleurotus ostreatus) wypuszcza owocniki o kapeluszach szerokości 5–30 cm, osadzone najczęściej na bocznym trzonie o zmiennej średnicy i długości. Za młodu kapelusz jest ciemnoszary do stalowobłękitnego, z wiekiem jaśnieje do szarobrązowego. Blaszki zwykle białe, zbiegające aż na trzon. Miąższ biały, zwarty, aromatyczny, z wyraźnym leśnym zapachem. Owocniki rosną kępami — od kilku do kilkunastu sztuk ułożonych dachówkowato, o różnej wielkości i dojrzałości. W naturze zajmują boczne powierzchnie pni topól, buków i olch.
Pieczarka biała (Agaricus bisporus) jest najbardziej rozpowszechnioną grupą grzybów uprawianych na świecie. Kapelusz o średnicy 5–10 cm, biały, czasem z delikatnymi łuskami. Trzon i kapelusz łączy biała osłona, która rozrywa się w miarę dojrzewania owocnika.
Kalendarz obu upraw wygląda inaczej. Pieczarkę w pomieszczeniu — w domu, piwnicy, garażu — prowadzi się przez cały rok. Na terenie otwartym, w sadzie czy na działce, od kwietnia do końca sierpnia.
Pieczarki są niskokaloryczne i dostarczają m.in. selenu, żelaza, wapnia, niacyny oraz witamin D, C, B6 i B12 — stąd warto włączyć je do domowego menu.
Dołączone instrukcje opisują oba warianty osobno. Warto je przeczytać przed rozstawieniem podłoży, a nie po.
Instrukcja uprawy
Uprawa Boczniaka ostrygowatego
Balot przerośnięty grzybnią prowadzi się w jednym z dwóch miejsc. Wybór lokalizacji decyduje o tym, jakie parametry trzeba pilnować.
Piwnica, garaż lub altanka spełniają wymagania bez dodatkowego przygotowania. Górna granica temperatury to 25 °C — powyżej uprawy nie stawiamy. Zakres optymalny jest niższy: 10 °C do 16 °C.
Światło nie jest potrzebne, dopóki rośnie sama grzybnia — ta faza może przebiegać w pełnej ciemności. Sygnałem zmiany są pierwsze zawiązki w otworach: z białej narośli wyodrębniają się czarne kapelusiki wielkości końcówki zapałki. Od tego momentu balot potrzebuje światła przez 8–12 h na dobę.
- UPRAWA NA WOLNYM POWIETRZU
Termin zakładania: od marca do października włącznie. Prawidłowo założonej uprawie nie szkodzi ani mróz, ani śnieg — niska temperatura jedynie spowalnia rozwój grzybni. Czego unikać: bezpośredniego słońca na balocie. Wczesną wiosną i późną jesienią dobrze pracuje szklarenka, inspekt lub tunelik foliowy, pod warunkiem zacienienia.
Uprawa Pieczarki białej
Tu uprawa idzie etapami, a przejście między nimi wyznacza wygląd powierzchni podłoża.
Etap 1 — okrywa i zarastanie. Torf rozsypujemy równomiernie na całej powierzchni kompostu z grzybnią. Rozsypujemy luźno, bez uklepywania. Uprawę przykrywamy przezroczystym denkiem i odstawiamy na ok. 8–10 dni w temperaturze 20 ºC – 25 ºC.
Etap 2 — sygnał: biały nalot. Nalot pojawiający się na powierzchni to grzybnia. Rozrywamy ją małymi grabkami ogrodniczymi albo widelcem i równomiernie rozprowadzamy po torfie. Zaraz po tym uprawa idzie w chłodniejsze miejsce: 14 ºC – 18 ºC.
Etap 3 — czynności powtarzalne. Podłoże z grzybnią wymaga wietrzenia — od tego zależy wysokość plonu. Wystarczy kilka razy dziennie zdjąć przezroczyste denko i na krótko zostawić pudełko otwarte.
Etap 4 — zbiór. Pierwsze grzyby pojawiają się po ok. 20 dniach. Wykręcamy je ostrożnie, żeby nie uszkodzić mniejszych owocników obok. Po każdym zbiorze powierzchnię substratu dokładnie oczyszczamy z resztek grzybów — te natychmiast przyciągają szkodniki żywiące się grzybnią.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.