Opis
Podłoże 3 kg przygotowane pod domową uprawę boczniaka różowego (Pleurotus djamor).
Barwa owocników zmienia się w trakcie wzrostu. Najmłodsze są intensywnie różowe — od tego koloru pochodzi nazwa gatunku. W miarę dorastania przechodzą w pomarańcz, a okazy starsze i przejrzałe żółkną i jaśnieją. Ogólne zabarwienie opisuje się jako różowo-pomarańczowe.
Gatunek pochodzi z klimatu tropikalnego i subtropikalnego, więc jego wymagania termiczne są wysokie. Na zimno reaguje źle i w niskich temperaturach nie przetrwa.
- zawiązki: 18–25ºC
- wzrost owocników: 18–30ºC
Stąd wynika termin. Na wolnym powietrzu uprawę zakłada się latem. W pomieszczeniu ogrzewanym — w dowolnym momencie roku.
W kuchni sprawdza się smażony, dobrze łączy się z warzywami.
Instrukcja uprawy
Worek rozcinamy poziomo od góry, aż do krawędzi kostki podłoża. Dolna część folii zostaje — podłoża z worka nie wyjmujemy.
Otwarcie pojemnika likwiduje wilgotną atmosferę, która utrzymywała się pod folią. Objawy zaniedbania na tym etapie to zaschnięta powierzchnia podłoża i całkowity brak zawiązków. Dlatego w początkowej fazie plonowania wilgotność powietrza trzymamy na poziomie 90 % – 95 %, a temperaturę w zakresie 18-30 °C.
Konieczne jest też oświetlenie: od 8 do 12 godzin na dobę.
Pierwszy zbiór trwa ok. 2 tygodni. Po jego zakończeniu substrat oczyszczamy z pozostałości po wyciętych trzonkach i innych nieczystości, a następnie zanurzamy w wodzie na 24 godziny — podłoże się nawilża i ponownie wiąże grzyby. Do wznowienia plonowania potrzebny jest jeszcze szok: radykalne obniżenie temperatury o co najmniej 6 °C przez kilka dni. Uprawę prowadzi się na dwa lub trzy rzuty.
Plon pierwszego rzutu to zwykle 150-250 g świeżych grzybów z 1 kg wilgotnego podłoża. Kolejny rzut stanowi od 25 do 30 % pierwszego. Owocniki zbieramy maksymalnie wyrośnięte, wycinając je ostrym nożem tak, aby na podłożu została jak najmniejsza część wycinanego owocnika.
Uprawa w pomieszczeniu na substracie trocinowym to dobra metoda dla gatunków rozkładających drewno. Plon pojawia się szybciej i bardziej przewidywalnie niż przy kłodach ustawianych na zewnątrz, gdzie oczekiwanie może zająć rok lub dłużej — tutaj podłoże potrafi zacząć owocnikować już po kilku tygodniach. Substraty trocinowe są podstawową metodą produkcji u małych i dużych komercyjnych hodowców grzybów smakowych i leczniczych; wyjątkiem są pieczarki, rosnące na kompoście.
Aby w pełni cieszyć się własną domową uprawą należy spełnić kilka podstawowych warunków:
WILGOTNOŚĆ: Wysychające i pękające kapelusze oznaczają zbyt suche powietrze; grzyby nasiąknięte wodą i podatne na zanieczyszczenie — zbyt wilgotne. Optimum różni się nieznacznie w zależności od gatunku, ale należy dążyć do 80% do 90%. Brak higrometru nie jest przeszkodą — wystarczy pamiętać, że środowisko ma być wilgotne.
WYMIANA POWIETRZA: Długie, słabe trzony i małe kapelusze to typowy efekt uprawy w zamkniętej przestrzeni bez wentylacji — na przykład w plastikowych pojemnikach. Wymiana powietrza odprowadza CO2 wydalany przez grzyby i uzupełnia świeże powietrze (tlen), bez którego wzrost się nie powiedzie. To bardzo krytyczny aspekt owocnikowania. Delikatny przepływ powietrza dodatkowo zapobiega gromadzeniu się wilgoci na owocnikach.
TEMPERATURA: Temperatury uprawy poszczególnych gatunków podaje tabela poniżej. Maksymalnych wskazań nie zalecamy przekraczać. Wartości niższe nie są problemem — skutkują wyłącznie wolniejszym wzrostem.
ŚWIATŁO: Blady kolor i skłonność do dziczenia to objaw uprawy w ciemności lub przy bardzo słabym oświetleniu. Sama grzybnia światła do wzrostu i przetrwania nie potrzebuje, ale do wydania zdrowych, niezdeformowanych owocników już tak. W pełni wystarcza pojedyncza żarówka energooszczędna, żarówka LED albo odrobina naturalnego światła przez kilka godzin dziennie.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.