Grama suszu nie przelicza się na gram ekstraktu. To najkrótsze podsumowanie różnicy między dwiema formami Cordycepsu, które trafiają na półkę obok siebie i wyglądają jak warianty tego samego produktu. Nie są. Susz to pełne owocniki albo ich części, bez ingerencji w skład. Ekstrakt powstaje po to, żeby wybrane związki obecne w grzybie znalazły się w preparacie w wyższym stężeniu.

Z tego jednego rozróżnienia wynika reszta: inna wielkość porcji, inny sposób przygotowania, inna przewidywalność składu między partiami. Wybór między nimi nie zależy od tego, która forma jest „lepsza”, tylko od celu, w jakim sięga się po surowiec.

Jeden rodzaj, dwa gatunki w obrocie

Cordyceps zalicza się do grzybów funkcjonalnych, występujących głównie w Azji. W produktach dostępnych na rynku najczęściej wykorzystuje się maczużnika chińskiego (Cordyceps sinensis) oraz maczużnika bojowego (Cordyceps militaris). Zainteresowanie tymi grzybami wynika z obecności polisacharydów, beta-glukanów, nukleozydów i innych związków biologicznie aktywnych, które stały się przedmiotem badań naukowych. Właściwościom Cordycepsu przypisuje się możliwy wpływ na:

• układ odpornościowy — w związku z obecnością polisacharydów i beta-glukanów,
• wydolność organizmu — zwłaszcza przy zwiększonym wysiłku fizycznym,
• poziom energii i zmęczenia — co bywa wymieniane również przy innych grzybach funkcjonalnych.

Chityna, czyli dlaczego forma podania ma znaczenie

Biodostępność mówi o tym, jaka część substancji aktywnych może zostać wykorzystana przez organizm po spożyciu suplementu diety. Przy grzybach funkcjonalnych kluczowa jest budowa ścian komórkowych — zawierają chitynę, składnik trudny do strawienia. Efekt jest taki, że część związków obecnych w całym grzybie pozostaje dla organizmu słabiej dostępna.

Odpowiedzią na to ograniczenie jest ekstrakcja wodna lub wodno-alkoholowa. Proces pozwala wyodrębnić wybrane substancje aktywne i podnieść ich koncentrację w gotowym preparacie. Dlatego biodostępność jest zwykle wyższa w przypadku ekstraktów niż nieprzetworzonego suszu.

Cordyceps standaryzowany ekstrakt – czym różni się od zwykłego ekstraktu?

Sam napis „ekstrakt” nie mówi jeszcze wszystkiego, bo skład wyciągów potrafi się różnić. Największą powtarzalność daje Cordyceps standaryzowany, czyli preparat z określoną minimalną zawartością wybranych substancji aktywnych. Standaryzacja dotyczy najczęściej polisacharydów, beta-glukanów, adenozyny lub kwasu kordycepsowego. Kupujący wie wtedy, ile konkretnych związków znajdzie w każdej porcji. Przy suszu takiej gwarancji nie ma — wartości różnią się między partiami, bo zależą od warunków uprawy, zbioru i przechowywania surowca.

Dawkowanie: skąd bierze się różnica w ilości

Jednego uniwersalnego dawkowania nie ma. Przy ekstraktach producent wyznacza porcję na podstawie stopnia koncentracji oraz zawartości substancji aktywnych — im wyższy współczynnik ekstrakcji, tym mniejsza ilość produktu wystarczy do uzyskania porównywalnej podaży składników. Susz działa odwrotnie: zawiera pełny materiał grzybowy, bez etapu zagęszczania, więc porcja jest zwykle większa. Stąd wracamy do punktu wyjścia — zestawianie gramów suszu i gramów ekstraktu w proporcji 1:1 prowadzi na manowce.

Codzienne stosowanie a czas przygotowania

Praktyka użycia rozchodzi się podobnie. Suszony grzyb trafia najczęściej do naparów i odwarów albo bezpośrednio do potraw, ale wymaga dłuższego przygotowania. Ekstrakty są pod tym względem prostsze: występują w postaci płynnej, w proszku lub w kapsułkach, co ułatwia odmierzenie porcji. Osoby zastanawiające się, jak stosować Cordyceps, powinny kierować się zaleceniami producenta i brać pod uwagę stężenie ekstraktu.

Kiedy susz, a kiedy ekstrakt

Susz wybiorą raczej ci, którym zależy na minimalnie przetworzonym surowcu i na samodzielnym przygotowywaniu naparów. Ekstrakt ma sens tam, gdzie liczy się koncentracja składników aktywnych, wygoda odmierzania i powtarzalność składu między opakowaniami. Różnica sprowadza się do tego, że ekstrakt Cordycepsu daje większe zagęszczenie wybranych związków biologicznie aktywnych, a Cordyceps suszony zachowuje pełną strukturę grzyba. Ten jeden aspekt decyduje o biodostępności, o wielkości porcji i o tym, jak surowiec wygląda w codziennym użyciu.