Wysterylizowane trociny to podłoże bez konkurencji. Zasiedli je ten organizm, który dostanie się tam pierwszy — grzybnia z Twojego worka albo pleśń z powietrza w kuchni. Każdy element opisanej niżej procedury służy temu, żeby wygrała grzybnia.
Co trzeba mieć pod ręką
- trociny drzew liściastych
- grzybnia ziarnista
- specjalne worki do uprawy grzybów (worki dostępne na mykogo.pl)
- szybkowar
- wiadro lub inny pojemnik do mieszania trocin
Podłoże: trociny, dodatek białkowy, woda
Bazą są trociny z drzew liściastych. Same trociny to zbyt mało — trzeba je wzbogacić w łatwo dostępne białko i węglowodany, czyli otręby pszenne albo śrutę ze ziarna zbóż. Dodatki nie powinny przekraczać 10–20% podłoża.
Przed odkażaniem podłoże nawilża się do wilgotności 60%. Praktycznie: na każdy 1 kg trocin idzie 1,5–1,7 litra wody. Wymieszane trociny przenieś do worków przeznaczonych do uprawy grzybów — są odporne na wysoką temperaturę i mają filtr, który pozwala podłożu na wymianę gazową.
Szybkowar
Worki wstaw do szybkowaru na dwóch talerzach: dolny odsuwa je od dna, górny działa jako obciążenie, żeby worek nie zasłonił zaworu bezpieczeństwa.
Sterylizacja ciśnieniowa trwa trzy godziny pod ciśnieniem 15 psi. Po tym czasie wyłącz podgrzewanie i zostaw podłoże w zamkniętym szybkowarze na co najmniej 8 godzin, żeby ostygło.
Szczepienie — moment o największym ryzyku
To najbardziej krytyczny etap, bo wymaga sterylnych warunków. Zanim otworzysz cokolwiek, przetrzyj powierzchnie robocze alkoholem 70%. Sprawdź też, czy podłoże jest już wystarczająco chłodne — wysoka temperatura zabija grzybnię.
Pracuj szybko, ale spokojnie. Świeżo wyprane ubranie, dobrze umyte ręce, dezynfekcja rąk (alkohol 70% sprawdza się dobrze). Nie wywołuj ruchów powietrza w pomieszczeniu. Grzybnia i otwarty worek z substratem mają kontakt z powietrzem tak krótko, jak to możliwe.
Worek otwierasz od góry i wsypujesz rozdrobnioną grzybnię. Standardowa dawka to 5–10% wagi substratu — przy substracie o wadze 2,5 kg wychodzi zwykle od 125 do 250 g grzybni na ziarnie.
Zamknięcie i wymieszanie
Najlepiej zamknąć worek zgrzewarką impulsową; część domowych zgrzewarek próżniowych ma wbudowaną funkcję zgrzewania i też się nada. Bez zgrzewarki: skręć samą górę worka, złóż ją raz dla lepszego uszczelnienia i zaciśnij opaską samozaciskową.
Dopiero po zamknięciu mieszasz grzybnię z podłożem — jak najbardziej równomiernie. Dlatego warto zostawić w worku dużo wolnej przestrzeni: zamknięty worek można zwijać i masować, żeby rozprowadzić grzybnię. Na koniec podłoże „ubija się” o blat stołu z powrotem w zwarty blok.
Inkubacja
Zaszczepione bloki wstaw do czystego pomieszczenia albo pojemnika z pokrywką — sprawdza się zwykłe pudło do przechowywania. Temperatura inkubacji to około 18 do 25°C, aż grzybnia rozejdzie się równomiernie po całym podłożu.
Czas zależy od gatunku, jakości grzybni i temperatury. W praktyce rozrzut jest duży: od 2 do 16 tygodni.
W pełni skolonizowany substrat jest gotowy do wydania owocników. Tu drogi się rozchodzą — każdy gatunek ma własne wymagania na etapie owocowania. Szczegóły znajdziesz przy poszczególnych produktach na mykogo.pl.