Większość poradników o kani zaczyna się od kopania dołka. My zaczniemy od momentu, w którym uprawa naprawdę weryfikuje hodowcę — od zbioru. Reszta czynności jest prosta, ta jedna wymaga uwagi.
Zbiór: tu nie ma miejsca na domysły
Do celów spożywczych wykorzystuje się jedynie kapelusz.
UWAGA!!!
Podczas zbiorów proszę uważać, ponieważ czubajka kania bywa mylona z muchomorem zielonkawym (sromotnikowym), z muchomorem plamistym oraz z czubajką czerwieniejącą.
Fakt, że owocnik wyrósł dokładnie tam, gdzie zostało wkopane podłoże, nie zwalnia z oględzin. Grzyby pojawiające się obok, w tej samej trawie, to już zupełnie inna sprawa.
Dwa różne kalendarze
Warto rozdzielić dwie daty, bo to one najczęściej rozczarowują początkujących.
- Hodowlę można zakładać od marca do późnej jesieni.
- Same grzyby rosną od lipca do października.
Wniosek jest prosty: przy późniejszym założeniu stanowiska pierwsze grzyby mogą pojawić się dopiero w następnym roku. To nie jest oznaka błędu, tylko normalny przebieg tej uprawy.
Gdzie wkopać
Najlepsze miejsce to ocieniony trawnik w pobliżu drzew lub krzewów. W środowisku naturalnym kanie rosną na obrzeżach lasów, w trawie — stanowisko w ogrodzie ma po prostu odtworzyć te warunki.
Samo wkopanie
- Wykop niewielki dołek — na tyle duży, żeby zmieściło się w nim całe podłoże z grzybnią.
- Zdejmij opakowanie foliowe i wsyp zawartość do dołka.
- Przysyp całość warstwą ziemi o grubości około 3 centymetrów.
- Miejsce wkopania możesz posypać niewielką ilością kredy pastewnej lub wapna polowego.
Gatunek preferuje ziemię zasobną w wapń i krzemiany — stąd ten dodatek.
Co potem
Tak przygotowane stanowisko nie wymaga dodatkowych czynności pielęgnacyjnych. Wskazane jest jedynie podlewanie co jakiś czas niewielką ilością wody, szczególnie gdy przez dłuższy czas — około 7–8 dni — nie było opadów atmosferycznych.