Zimówka aksamitnotrzonowa — gatunek, który czeka na chłód

Termometr jest tu ważniejszy niż kalendarz. Zimówka aksamitnotrzonowa (Flammulina velutipes, Penízovka sametonohá, Enoki) wiąże owocniki dopiero wtedy, gdy robi się zimno. W uprawie ogrodowej próg to około 10°C, w uprawie na podłożu — przedział 8–14°C. Wszystko, co dzieje się wcześniej, jest przygotowaniem do tego momentu.

Poniżej dwie ścieżki. Różnią się materiałem, nakładem pracy i tempem, ale kończą się tak samo: schłodzeniem.

Ścieżka pierwsza: klocki drewna

Czego potrzebujesz

  • klocki, kłody lub pnie drzew liściastych, 1–3 miesięcy po ścięciu, o średnicy 10–20 cm,
  • grzybnię,
  • nylonowy worek albo folię stretch do owinięcia klocka,
  • parafinę lub wosk do zaślepienia otworów po szczepieniu.

Stanowisko

Wilgotne i zacienione miejsce w ogrodzie, osłonięte od wiatru i bezpośredniego słońca.

Szczepienie

Procedura jest taka sama jak przy boczniaku ostrygowatym. Drewno tniemy na odcinki 20–50 cm. Krótszy klocek grzybnia opanuje szybciej, ale wyda mniej grzybów — to świadomy wybór, nie przypadek.

Dwie metody:

  • „na rzaz” — kilka nacięć, np. piłą spalinową, na 1/3 grubości pniaka. W nacięcia wciskamy grzybnię ziarnistą i zabezpieczamy ją przed wysychaniem oraz ślimakami, choćby taśmą klejącą.
  • „otwór” — wiercimy otwory w rozstawie ok. 10–20 cm i umieszczamy w nich grzybnię ziarnistą albo grzybnię na kołkach. Kołki są wygodniejsze. Otwory zaślepiamy parafiną lub woskiem pszczelim.

Przerost

Zaszczepione kłody wkładamy do foliowego worka z kilkoma niewielkimi dziurkami na wymianę powietrza albo owijamy folią stretch. Temperatura ok. 20°C. Przy szczepieniu latem klocki mogą stać na zewnątrz w cieniu. Kilka sztuk naraz można ułożyć w stertę i przykryć np. plandeką.

Inny wariant: głęboki dołek wyłożony folią, na niej klocki, całość przykryta deskami albo folią i gałęziami.

Przerastanie trwa kilka miesięcy. Decyduje ilość użytej grzybni, temperatura i przede wszystkim rodzaj drewna — twarde grzybnia opanowuje dłużej niż miękkie.

Owocowanie

Przerośnięte klocki najlepiej wkopać częściowo w ziemię, w cienistym i wilgotnym miejscu. Owocniki pojawiają się po spadku temperatury poniżej 10°C i wychodzą aż do stałych mrozów. Grzyby potrafią wyrosnąć nawet podczas długich zimowych odwilży, ale pełne owocowanie wraca w marcu i trwa mniej więcej do połowy kwietnia. Jesienią, zwykle w drugiej połowie października, klocki owocują ponownie — zależnie od pogody.

W okresach ciepłych i suchych uprawę trzeba podlewać, żeby drewno nie przeschło. Można ją też dodatkowo zacienić.

Klocek daje grzyby średnio przez 3–6 lat, w zależności od rodzaju i twardości drewna.

Zbiór

Zimówka rośnie gromadnie, więc zrywamy całe karpy — najlepiej, gdy większość kapeluszy jeszcze się nie wyprostowała. Do kuchni nadają się wyłącznie kapelusze. Trzonki są zbyt łykowate.

Ścieżka druga: sieczka lub trociny

Czego potrzebujesz

  • sieczkę słomianą lub trociny drzewa liściastego — materiał zdrowy i czysty, bez śladu zapleśnień,
  • grzybnię ziarnistą,
  • worki foliowe wysokotemperaturowe, np. do pieczenia w piekarniku,
  • korek z waty,
  • niewielką ilość otrąb pszennych jako dodatek białkowy do substratu z trocin.

Podłoże

Drobno siekaną słomę lub trociny zanurzamy w wodzie na ok. 24 godziny. Ciepła woda przyspiesza nasiąkanie. Drugiego dnia zostawiamy materiał do okapania z nadmiaru wody. Docelowa wilgotność to 65–70% — po ściśnięciu substratu w dłoni powinna wylecieć kropelka wody.

Nawilżone podłoże sypiemy do worków. Trociny mieszamy wcześniej z nawilżonymi otrębami pszennymi w ilości ok. 5–10% objętości substratu. Worki napełniamy do 2/3 objętości, żeby zostało miejsce na wymieszanie z grzybnią, i zawiązujemy.

Napełnione worki wkładamy do garnka z wodą i gotujemy ok. 1 godziny. Po wyjęciu i ostygnięciu powtarzamy gotowanie jeszcze raz lub dwa. Alternatywa to obróbka na parze — wtedy pasteryzacja trwa 1,5 godziny.

Szczepienie

Zbitą grzybnię rozkruszamy na możliwie drobne ziarna. Pracujemy w czystym pomieszczeniu, bez zanieczyszczeń i pleśni. Ostudzony worek otwieramy i mieszamy podłoże z grzybnią w proporcji 3–5% objętości substratu. Całość ubijamy, żeby stanowiła jedną bryłę, i zamykamy worek watowym korkiem — kultura musi oddychać.

Przerost

Worki układamy w czystym pomieszczeniu w temperaturze 20–25°C. Podłoże powinno być przerośnięte po 3 tygodniach. Tempo zależy od ilości grzybni, temperatury i rodzaju materiału. Światło na tym etapie nie ma znaczenia — może być, może go nie być.

Szok chłodem

Tu wracamy do punktu wyjścia. Żeby grzyby zaczęły się wiązać, przerośnięty substrat trzeba przenieść do pomieszczenia o temperaturze 8–14°C. Owocniki pojawiają się po ok. dwóch tygodniach.

Zasada jest jednostronna: temperatura może być niższa, ale nie wyższa. Zimówka rośnie nawet w okolicach 0°C, tyle że tempo wzrostu wydłuża się kilkakrotnie.

Na tym etapie potrzebne jest światło — ok. 300–500 lux przez 8 godzin na dobę. Bez niego owocniki nie ukształtują się prawidłowo.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *